Veronauka


Sa velikom radošću obaveštavamo sve zainteresovane da će u prostorijama Crkvene opštine u Štutgartu, počev od petka, 07. oktobra 2016, otpočeti novi godišnji ciklus veronauke za odrasle. svakog petka sa početkom u 20 časova, posle odsluženog Akatista presvetoj Bogorodici Trojeručici (Akatist se služi svakog petka u 19 časova).

Molimo sve zainteresovane da ovu informaciju prenesu i na  društvenim mrežama, kako bismo u što većem broju upoznavali istine naše vere.

Dipl. Teolog Marko Delić – Veroučitelj


Drevnim hrišćanskim pozdravom: „Mir Božiji! Hristos se rodi“, koji izražava spasonosnu istinu ovaploćenja Sina Božijeg, svim učesnicima veronauke za odrasle čestitamo veliki praznik Roždestva Hristovog – Božić. Radujući se predstojećim susretima obaveštavamo Vas da će u petak, 22. januara, u starom terminu, biti nastavljeni časovi verske nastave. Kao i do sada, kroz razgovor i pitanja, nastojaćemo da osvetljujemo staze pravoslavne hrišćanske vere.


 Draga naša deco duhovna,

Od samih početaka hrišćanske Crkve, u periodu pre formiranja kanona novozavetnog teksta, potreba za tumačenjem nezapisanih Hristovih izreka kao i za analizom starozavetnih tekstova prisutna je bila u svim crkvenim zajednicama. Opšti kulturološko-filozofski okvir, u koji su ulazile brojne škole koje su baštinile antičku tradiciju, jednako tako uticao je na razvoj hrišćanskog učenja, kako preko otvorenog suprotstavljanja mišljenjima drevnih filozofa tako i preko novih reinterpretacija starih spisa. Od početaka bogoslovskog mišljenja u hrišćanstvu se, umnogome, utemeljilo mišljenje da i Stari zavet kao i najuzvišenija antička kulturna tradicija predstavljaju dobru pripremu za dolazak Isusa Hrista u svet. Nije nepoznato ni to da je prvi značajni hrišćanski apologeta (=branilac vere), koji je mučenički postradao po naredbi cara Marka Aurelija oko 165. godine, do kraja života na sebi nosio filozofsku togu, kao simbol mislilaca toga vremena. Reč je o svetom Justinu Filozofu, mučeniku koji je iza sebe ostavio znamenite „Apologije“. Već u III i IV veku nastaju Antiohijska i Aleksandrijska hrišćanska škola, obe posvećene analiziranju sveštenih spisa i ondašnjeg intelektualnog miljea. Iz obe škole izlaze veliki Oci i svetitelji Crkve, hrišćanski pisci koji su iza sebe ostavili značajna dela. Kako u ranom hrišćanstvu tako i kroz istoriju Crkve postoji neprestana prosvetna aktivnost učenih hrišćana, koja je, u zavisnosti od sticaja istorijskih prilika i neprilika, imala slabiji ili jači intenzitet. Vreme u kojem danas živimo donosi pred hrišćane mnoge etičke i ideološke izazove. Simulacija slobode, virtuelni svetovi koji donose otuđenje, odvlače pažnju sviju na veliki broj suštinski nevažnih utisaka. S druge strane, postojanje religijskih sloboda i naučni razvoj koji ne pretenduje, kao u minulim vekovima, da proglasi tzv. naučnu istinu kao neupitnu, otvaraju prostor hrišćanima za nova, spasonosna mišljenja u duhu Crkve. U sociološkim krugovima SR Nemačke za naučne teorije odomaćio se jedan izraz pozajmljen iz atomske fizike. Naime, govori se o vremenu poluraspada znanja (Halbwertszeit von Wissen), tj. ograničenom trajanju istine naučnih teorija. Blisko onome što je u IV veku o karakteru ljudskog znanja pisao sveti Grigorije Niski, ovo viđenje otvara prostor Crkvi da ponudi onu vodu živu od koje se ne može ponovo ožedneti, o kojoj je govorio Isus Hristos ženi Samarjanki (Jn, 4). Imajući u vidu dužnost straženja nad sobom kao i nad svim ljudima koji su nam povereni, od ove školske godine počinjemo sa održavanjem časova verske nastave za odrasle, tj. za sve one zainteresovane koji žele da se upoznaju sa suštinski važnim pitanjima hrišćanske vere i života. Blagodaću Duha Svetoga nadamo se da će, na korist sviju, nastava veronauke biti skroman prinos naše crkvene zajednice Svetoj Trojici, Bogu od kojega svaki dar dolazi.  Sveštenoslužitelji Hrama Srba-svetitelja u Štutgartu


Dragi roditelji i učenici, draga naša deco duhovna

Bliži se dan kada počinje školska godina i veronauka u prostorijama našeg crkvenog centra. Prilikom polaska u školu pravite izbor za dalje školovanje i vaspitanje deteta. Razmislite dobro, na vama i na vašem detetu je velika odgovornost. Vaš izbor ili savet će možda suštinski opredeliti životni put vašeg deteta.
U ime naše svete Crkve upućujemo vam stoga ovo pastirsko pismo sa namerom da vam pomognemo u donošenju važne odluke u vašem životu i u životu vašeg deteta.

Mi kao Crkva, zajedno sa vama roditeljima, a uz pristanak vaše dece, pozvani smo danas više nego ikada, da vaspitavamo decu za bolje sutra i njihovo i naše. Ako to mi ne uradimo, tj. ako ne vaspitamo decu u duhu osnovnih istina naše vere, uradiće neko drugi, ali na drugim osnovama koje su ubek pogubne za decu.

Na kakvim to osnovama Crkva želi da vaspita svoju i vašu decu?

Crkva polazi od toga da je čovek ikona Božija. Bog je stvorio čoveka po svome liku kao ličnost, tj. kao apsolutno i neponovljivo biće da bi se preko njega projavljivao u svetu. To je, pre svega, suština naše vere otkrivene u Isusu Hristu, Sinu Božijem koji je postao čovek i koji je prisutan preko ljudi u Liturgijskoj zajednici. Poštujući i voleći čoveka, poštujemo i volimo Boga. Čovek i Bog su neodvojivi jedan od drugog.

Prvi i osnovni cilj katihizisa jeste da uputi našu decu, buduće generacije ovog naroda, na drugog čoveka kao na ličnost, na neprocenjivo blago od koga zavisi i naš život. Međutim, to se ne može otkriti kod čoveka drugim metodama osim kroz zajednicu ljubavi s njim. Kada nekoga volimo, onda otkrivamo da je on za nas ličnost, najvrednije biće koje se ničim ne može zameniti. Samo ljubav prema čoveku otkriva u njemu ikonu živoga Boga, kao i to da je čovek najvrednije biće na svetu.

Drugi zadatak veronauke jeste da uputi decu na zajednicu sa Bogom u Hristu, jer se jedino u zajednici sa Bogom može ostvariti besmrtnost za čoveka i stvorenu prirodu kao buduće vaskrsenje iz mrtvih. Besmrtnost svako biće želi, a pre svega čovek koji je nje jedino i svestan. Bez ostvarenja ovog cilja nije moguće ostvariti ni prethodni cilj.

Život ima pravog i istinskog smisla samo onda kada dete upozna Boga kroz usavršavanje u istinama Njegove spasonosne nauke.

Takva zajednica sa Bogom se može ostvariti jedino u Liturgiji kao zajednici sa drugim ljudima, zato što se Bog otkriva jedino u Hristu kao čoveku, a Hristos prisustvuje jedino u Liturgiji i kroz Liturgiju. U oblikovanju naše budućnosti učestvujemo svi, vi deco, vi roditelji, država preko škole i mi kao Crkva. Jedino svi zajedno možemo stići do cilja.

VAŠI SVEŠTENOSLUŽITELJI HARAMA SRBA SVETITLJA U ŠTUTGARTU.